Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008

«Λεωφορείον: Ο Λόγος» [Από το blog “λ-έξεις”]


Στη δεξιά στήλη του blog “λ-έξεις”, βρίσκουμε και διαβάζουμε αυτά:



Λεωφορείον: Ο Λόγος



Κι οι λέξεις φλέβες είναι. Μέσα τους αίμα τρέχει. Όταν σμίγουν οι λέξεις, το δέρμα του χαρτιού ανάβει κόκκινο, όπως την ώρα του έρωτα το δέρμα του άντρα και της γυναίκας." (Γ.Ρίτσος)


Οι λέξεις φταίνε… Αυτές ενθάρρυναν τα πράγματα ν’ αρχίσουν να συμβαίνουν (Κ. Δημουλά)


Σαν π ρ ό κ ε ς πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις. Nα μην τις παίρνει ο άνεμος (Μ. Αναγνωστάκης)


Κάτω απ΄όλες τις λέξεις δύο σώματα ενώνονται και χωρίζουν... Η γλώσσα εγγίζει βαθύτερα απ' τα δάχτυλα. Ενώνεται (Γ.Ρίτσος)


Να φτιάξουμε έναν ουρανό με λίγες λέξεις (Ν. Βρεττάκος)


Σκυθρωπή περηφάνεια που είχαν εκείνες οι λέξεις, κρατώντας με πείσμα στον ήχο ένα κόσμο άδειων σχημάτων. Εσύ έλεγες ονομάζομαι ουρανός. Εγώ έλεγα τίποτα (Τ.Σινόπουλος)


Τις λέξεις κουρταλώ και δε μου ανοίγουν. Γιατί πια δεν τις κατοικούν τα βάσανά μας. Τις εγκατέλειψαν σάμπως να επίκειται σεισμός ή έκρηξη. Ανάσα και χειρονομία καμιά μεσ’ στα αδειανά φωνήεντα κι ούτε ένα τρίξιμο απ’ τα σύμφωνα (Β. Λεοντάρης)


Δε γράφω λέξεις. Φωνάζω με μέταλλα μ’ αράχνες με ομόχρονα. Από βαθιά σ’ ένα χρώμα χειρονομώ. Και πλάστηκα να ερωτεύομαι τη σύμπτωση (Δ.Π. Παπαδίτσας)


Δώστε στις λέξεις σχήματα. Δώστε στα σχήματα λέξεις (Shakespeare)


Χρησιμοποείτε μόνο λέξεις μάνταλα, μαντέμια και ματσούκια, λέξεις γρανάζια, λέξεις ψηφιδωτά, λέξεις ανεμόσκαλες, λέξεις χαρταετοί, λέξεις διαλέξεις, λέξεις γυναικείες, λέξεις φαντάσματα, λέξεις μεζέδες, μπαξέδες, μενεξέδες και αμανέδες, λέξεις ορτύκια, λέξεις ορμητήρια και παροράματα, λέξεις σταυρόλεξα (Ν. Βαλαωρίτης)


Ποια είν΄ η γλώσσα που μιλάς, θάλασσα εσύ; Η γλώσσα των αιώνιων ερωτήσεων. Και σε ποια γλώσσα απαντάς, ουρανέ; Στη γλώσσα της ατέλειωτης σιγής (R. Tagor)


Η ψυχή μου, ο κόσμος που γίνεται λόγος. Η ψυχή μου, ο λόγος που γίνεται κόσμος (Ν. Βρεττάκος)


Έτσι που μιλάς ανοίγεις τα όνειρα πέρα απ' τα μάτια σου σε πόλεις Ελληνικές και σε ταξίδια τραγουδιών στον ήλιο ή στο χιόνι. Έτσι που μιλάς σταματάς τα νερά κι ακούω το τρίξιμο του κόσμου (Δ. Καρατζάς)


Πολλοί μιλούν. Μην τους αφήσεις έτσι στα δύο ποτάμια μόνους τους-δεν ξέρουν τι να κάνουν (Μ. Κατσαρός)


"Μα με το γράψιμο δεν γίνεται κανείς πιο ωραίος;" "Κάποτε ήμουν πιο άσχημος ξέρετε..." (Ζαν Ζιροντού)


Φρίττεις κι ερμηνεύεις πως όλα είναι βγαλμέ­να τάχα απ' της γραφής το άρρωστο μυα­λό. Σε λιγοστεύει σε ταπεινώνει να παραδεχτείς πώς ολ' αυτά τα ανίδεα που γράφουμε γνωρίζουνε για μας περισσότε­ρα και πιο αβυσσαλέα απ' όσα μισοξέρουν όσα ζήσαμε (Κ. Δημουλά)


Από το πολύ να μη σκέπτομαι τίποτα και να μη συγκινούμαι από τίποτα, ξεθάρρεψε ο χρόνος και μ' απόλυσε καταμεσής του Κρητικού πελάγους. Έγινα χιλιάδων ετών και ήδη χρησιμοποιώ τη μινωική γραφή με τόση άνεση που ο κόσμος απορεί και πιστεύει στο θαύμα. Το ευτύχημα είναι ότι δεν καταφέρνει να με διαβάσει (Οδ. Ελύτης)


Ο καιρός είμαστε εμείς οι ίδιοι. Δεν έχει δρέπανο, δεν έχει δόντια (Κ. Καβάφης)


"Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός" (Γ. Σεφέρης)


Κι αύριο είναι πρωί μα εμείς σήμερα θα καλπάσουμε προς τις κρυψώνες του ήλιου (Οδ. Ελύτης)


Αν ρίχναν ένα καράβι μες το μυαλό μου θα ναυαγούσε (Τ. Λειβαδίτης)


Φίλεργος. Σ’ όλο το βίο μου έφτιαχνα στάχτη (Ν. Βρεττάκος)


Για το άστρο της Ανατολής κινήσαμε μικροί. Πουλί, πουλάκι στεριανό, θάλασσα δε σου πρέπει (Ν. Καββαδίας)


Δεν ήρθε κι ένα απόγευμα που να μη γίνει βράδυ και όνειρο σημαίνει να έρθει κι ένα απόγευμα που να μη γίνει βράδυ... (Κ. Δημουλά)


Δε λευτερώνουμε μονάχα Θεό παλεύοντας τον ορατό γύρα μας κόσμο, δημιουργούμε Θεό (Ν. Καζαντζάκης)


Απ' όλα θέλω λεύτερος να πλέω στα χάη του κόσμου (Κ. Καρυωτάκης)


Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν' αντικρίσετε τον ήλιο. Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν' αντικρίσετε τον άνθρωπο (Γ. Σεφέρης)


...φαρσί εγκόσμιος, φαρσί δακρυσμένος, εσαεί χορογράφος του λεκτικού μου κι ανερώτηγα ίασμος (Ν. Καρούζος)


Μη με γυρέψεις αλλού μονάχα εδώ να με γυρέψεις, μόνο σε μένα (Τ. Πατρίκιος)


Δε με θωρείς, δε σε θωρώ, πώς να σου ροζονάρω; Μήλα σου πέμπω, ψύγουνται, κυδώνια, μαραγκιούνε. Δαμάσκηνα με τα κλαδιά κι εκείνα να μαδιούνε. Μα θα σου μπέψω μια γραφή γλυκά λόγια να λέει Να βρεις καλό γραμματικό να σου τηνε διαβάσει (Παραδοσιακό της Κρήτης)



ΠΗΓΗ:

http://l-exeis.blogspot.com/


Δεν υπάρχουν σχόλια: