Το ιστολόγιο που σας “κλέβει” φανερά και (συνεπώς) νόμιμα!
Για λεπτομέρειες βλέπε την πρώτη σχετική ανάρτηση:
http://kleftrakissa.blogspot.com/2008/09/blog-post_30.html
Πριναπόπέντεεβδομάδες, στις 12.8.2012, στοblog “It takes a thought to make a word (Tradescadia)” διαβάσαμεαυτό:
Περί πόνου
"Εγώ, που παρακολούθησα τη ζωή πίσω απ'το παράθυρο, γνωρίζω ότι
δεν υπάρχει τρόπος να ξεφύγουμε από τον πόνο, γιατί είναι χωμένος βαθιά μέσα
μας. Μας μαγεύει όπως το φως γοητεύει τη νυχτοπεταλούδα και είναι παρών σε όλες
τις πράξεις μας, και τις καλές και τις κακές. Στις σεξουαλικές μας ορέξεις,
στις κρυφές μας φαντασιώσεις, στην ιδεολογία μας, στην αγάπη, στη φιλία, στην
τέχνη, ακόμα και πίσω απ'την προσπάθεια να μειώσουμε τον πόνο γύρω μας,
ενδόμυχα βρίσκεται η επιθυμία να προκαλέσουμε πόνο και να υποφέρουμε
εμείς οι ίδιοι."
Πριν ένα χρόνο, στις 3।2.1010, στο blog “Ο Θεός αγάπη εστί” αναρτήθηκε αυτό:
Γιατί όχι σε μένα;
(Είναι μια ιστορία που μου άρεσε πολύ και θα ήθελα να την μοιραστώ μαζί σας)
Σύρθηκα μέχρι το παράθυρο…Έξω η βροχή πέφτει ορμητικά, λες και θέλει να ξεπλύνει τις ανομίες μας πάνω στη γη…Ο πόνος στο στομάχι αβάσταχτος…Πέρασε η επήρεια της ψευδαίσθησης των αισθήσεων που προκαλεί το παυσίπονο…Το επόμενο σε μία ώρα…Μετράω το χρόνο με τον πόνο, μόνιμο σύντροφο μου…Ο καρκίνος στο στομάχι μου, είναι η κλεψύδρα μου, και ο πόνος κόκκοι άμμου στο νευρικό μου σύστημα…
Η ανακοίνωση από το γιατρό της ύπαρξης του καρκίνου, μου γκρέμισε τον κόσμο μου…Αυτόν που ιδανικά έφτιαχνα στο μυαλό μου για το αύριο…Σίγουρα αλλιώτικο από αυτό που ήρθε…Όνειρα, λεφτά, δόξα, επιτυχία, καριέρα…Από την άλλη ο καρκίνος…Ο φονέας των ονείρων…Ο φονέας του πόνου μου…Γιατί σε μένα Θεέ μου; Γιατί τόσο νέος;
Τελικά γίναμε φιλαράκια, εγώ και ο πόνος…Αυτός που έγινε ο δάσκαλος μου…Ο δάσκαλος της ζωής…Δύσκολη η μετεξέλιξη…Όποιος δεν πονέσει δεν ξέρει…Όποιος δεν πονέσει δεν ξέρει από ζωή…Τελικά γιατί όχι σε μένα; Γιατί να ήταν κάποιος άλλος στη θέση μου; Μήπως ο πόνος κάποιου άλλου θα σήμαινε τη δική μου χαρά; Κι αν η χαρά είναι κρυμμένη κάπου αλλού… Πλησιάζει Πάσχα…Κάποιοι θα το ζήσουν και κάποιοι όχι…Ποιος ξέρει; Ίσως να μην προλάβω το φετινό Πάσχα…Ίσως, όμως να το ζήσω ολοκληρωτικά, παντοτινά…Ποιος ξέρει; Η ζωή μου όμορφη, με χαμόγελα και χαρές…Είχε και στενάχωρες στιγμές και άλλες με πίκρα…Χαίρομαι για ότι έζησα…Πικραίνομαι για ότι μπορούσα και δεν το έζησα…Προσμένω το Πάσχα…Όχι το φετινό…Εκείνο της αιώνια Ανάστασης… Η βροχή σταμάτησε…Ένα ουράνιο τόξο πάνω από το απέναντι βουνό…Τώρα το φως, πριν τα μαύρα σύννεφα…Το φως απλωμένο με όλα του τα χρώματα, σημάδι ελπίδας…Πρέπει να ξαπλώσω, να ξαποστάσω, ίσως κοιμηθώ λίγο…Μέσα στο δωμάτιο μόνο το φως του καντηλιού…Η φλόγα του τρεμοπαίζει μπροστά στο πρόσωπο του Εσταυρωμένου…η μόνη μου ελπίδα…Όχι για τον πόνο…Αυτός είναι, είμαι…εγώ. Μαζί πορευόμαστε…Μόνη μου ελπίδα κι αποκούμπι η Χάρις Του…Αυτός ξέρει από πόνο…Με καταλαβαίνει, με νοιώθει…Μόνη ελπίδα η γνώση του σταυρού…Ο δικός μου είναι βαρύς! Τον αντέχω όμως, γιατί τον σηκώνει Εκείνος…
Εκείνος είναι η ελπίδα για τη στιγμή που θα ξαναρχίσει να βρέχει, μέσα μου…Έξω η βροχή ξανάρχισε τον χορό της…Τα μάτια μου κλείνουν…Το νέο παυσίπονο έδρασε… Ας κοιμηθώ λίγο…
Υ.Γ. Μπορεί να είναι μια σκηνή από το παρόν μπορεί να είναι και μία σκηνή από το αύριο. Ποιος ξέρει;Καλη Ανασταση!!
ΠΗΓΗ: Τεύχος "Ενορία.gr" & "Πέρασμα στην απέναντι όχθη" π.Βασίλειος Θερμός
Πριν από δύο εβδομάδες, στις 5.7.2010, στο blog “Aspaonline” της Άσπας, διαβάσαμε αυτό:
Προκλήσεις της ζωής: 10 ακόμα ρητά για να τις δούμε με άλλο μάτι
Λατρεύω τα ρητά. Η σοφία που κρύβεται μέσα σε λίγες μόνο λέξεις έχει τη δύναμη να μου αλλάξει τη διάθεση στιγμιαία και να προσανατολίσει τον τρόπο σκέψης μου προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ένας χρόνος πέρασε από τότε που γράφτηκε εκείνη η ανάρτηση. Ήρθε η ώρα για το δεύτερο μέρος!
✽ «Τα σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στη ζωή δεν μπορούν να λυθούν με το ίδιο επίπεδο σκέψης στο οποίο βρισκόμασταν όταν τα δημιουργήσαμε.»
~ Albert Einstein
✽ «Ο πόνος είναι προσωρινός. Μπορεί να διαρκέσει ένα λεπτό ή μία ώρα ή μία ημέρα ή έναν χρόνο, αλλά τελικά θα υποχωρήσει και κάτι άλλο θα πάρει τη θέση του. Αν όμως τα παρατήσω, αυτό θα διαρκέσει για πάντα.»
~ Lance Armstrong
✽ «Αν ρίχναμε όλοι τα προβλήματά μας σε μια στοίβα και βλέπαμε τα προβλήματα των άλλων, θα αρπάζαμε να πάρουμε πίσω τα δικά μας.»
~ Regina Brett
✽ «Θαυμάζουμε την ομορφιά της πεταλούδας, αλλά σπάνια αναγνωρίζουμε τις αλλαγές που πέρασε για να πετύχει αυτή την ομορφιά.»
~ Maya Angelou
✽ «Το θέμα δεν είναι αν θα πέσεις κάτω, το θέμα είναι αν θα σηκωθείς.»
~ Vince Lombardi
✽ «Ξέρω ότι ο Θεός δε θα μου δώσει ποτέ κάτι που να μην μπορώ να αντιμετωπίσω. Απλά μακάρι να μη με εμπιστευόταν τόσο.»
~ Μητέρα Τερέζα
✽ «Ο καλύτερος τρόπος για να βελτιώσεις τη διάθεσή σου είναι να βοηθήσεις κάποιον άλλον να βελτιώσει τη δική του διάθεση.»
~ Albert Einstein
✽ «Για να πετάξουμε, πρέπει να έχουμε αντίσταση.»
~ Maya Lin
✽ «Οι ήρεμες θάλασσες δε φτιάχνουν επιδέξιους ναύτες.»
~ Αφρικανική παροιμία
✽ «Μπορείς να παραπονιέσαι επειδή τα τριαντάφυλλα έχουν αγκάθια ή μπορείς να χαίρεσαι επειδή τα αγκάθια έχουν τριαντάφυλλα.»
~ Ziggy
Την προηγούμενη φορά κλείνοντας είχα γράψει «την απόλυτη συμβουλή της μαμάς» για να λυθούν όλα τα προβλήματα της ζωής. Αυτή τη φορά ας κλείσω με την απλή αλλά τόσο σοφή συμβουλή της Εβελίνας προς τη μικρή της αδελφή:
«Εβίτα, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορείς να κάνεις αν δε δοκιμάσεις!»
Αν και η συμβουλή αυτή αφορά δυσκολίες προσχολικής ηλικίας, τύπου «πώς θα τα καταφέρω να ξεπεράσω το φόβο μου και να κάνω ρόδα» και άλλα τέτοια ζητήματα, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να τη λάβουμε όλοι μας σοβαρά υπόψη!
Πριν έναν ακριβώς χρόνο, στις 3.7.2009, στο blog “Aspaonline” της Άσπας, διαβάσαμε αυτό:
Προκλήσεις της ζωής: 10 ρητά για να τις δούμε με άλλο μάτι
✽ «Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν προβλήματα. Το πρόβλημα είναι να περιμένεις το αντίθετο και να νομίζεις ότι το να έχεις προβλήματα είναι πρόβλημα»
~ Theodore Rubin
✽ «Τα προβλήματα είναι για το μυαλό ό,τι είναι η άσκηση για τους μυς, το σκληραίνουν και το ενδυναμώνουν»
~ Norman Vincent Peale
✽ «Η ανησυχία είναι σα μια κουνιστή πολυθρόνα – σου δίνει κάτι να κάνεις αλλά δε σε οδηγεί πουθενά»
~ Αγνώστου συγγραφέα
✽ «Όταν ποθούμε ζωή χωρίς δυσκολίες, να μας θυμίζεις ότι οι βελανιδιές γίνονται δυνατές με αντίθετους ανέμους και τα διαμάντια δημιουργούνται υπό πίεση»
~ Peter Marshall
✽ «Για να λύσεις οποιοδήποτε πρόβλημα πρέπει να κάνεις τρεις ερωτήσεις στον εαυτό σου: Πρώτον, τι μπορώ να κάνω; Δεύτερον, τι μπορώ να διαβάσω; Και τρίτον,ποιον μπορώ να ρωτήσω;»
~ Jim Rohn
✽ «Όταν δεν μπορούμε πλέον να αλλάξουμε μία κατάσταση, καλούμαστε να αλλάξουμε τον εαυτό μας»
~ Viktor Frankl
✽ «Συνεχίστε να επιμένετε. Τα εμπόδια είναι σπάνια το ίδιο μέγεθος αύριο με το ίδιο μέγεθος που είναι σήμερα»
~ Robert H. Schuller
✽ «Όταν υπάρχει αρκετό σκοτάδι, μπορείς να δεις τα άστρα»
~ Charles A. Beard
✽ «Αν διασχίζετε την κόλαση, συνεχίστε να περπατάτε»
~ Winston Churchill
✽ «Έμαθα ότι ακόμα κι όταν έχω προβλήματα, δε χρειάζεται να αποτελώ εγώ ένα»
~ Maya Angelou
Και τώρα θα σας αποκαλύψω τη συμβουλή της μαμάς μου προς εμένα. Την απόλυτη συμβουλή την οποία δε ξεχνά να μου υπενθυμίζει με κάθε ευκαιρία και η οποία σύμφωνα με τη μαμά αποτελεί εγγυημένη λύση σε όλα τα προβλήματα που μπορεί κατά καιρούς να αντιμετωπίζω στη ζωή μου: «Να τρως!»
Πριν από δέκα ημέρες, στις 21.4.2010,στο blog “Synαισθήσεις” της/του Synas, διαβάσαμε αυτό:
Μοίρα
Υβρίδια, συναισθήματα μπασταρδεμένα
γεννιούνται κάθε ώρα και στιγμή:
η ανάγκη εκδίκησης μπλέκει με τη φιλοδοξία,
η μοναξιά με την επιθυμία,
το αίσθημα της ανημπόριας με οργή κι αδιαφορία.
Βάση όμως όλων -τέλος κι αρχή- η λύπη.
Η λύπη για κάθετί το ζωντανό,
μιας κι η πορεία είναι προκαθορισμένη.
Τα κύτταρα έχουν συνείδηση·
δεν απαιτεί ευφυΐα νοητική
να δεις πως όλο και ευκολότερα κουράζεσαι,
ή πως σε τρώει το δέρμα σου, ξεραίνεται, πληγιάζει.
Εξάλλου ο πόνος είναι πάντα εκεί να σε ενημερώνει.
Κι αργά -μεθοδικά- να σε εξημερώνει.
Στις 2.5.2009, στο blog “Ακατέργαστα” της Σοφίας Κου, διαβάσαμε αυτό:
Μότσαρτ και κολατσιό
Ακούγοντας το καταμεσήμερο Μότσαρτ για να μου ...κατεβαίνουν ιδέες πάνω σ' αυτό που κάνω...Ευγνωμονώντας που έχω «ώτα καλλιεργημένα» που ακούνε, και μου χαρίζουν εμπνεύσεις, συνθέσεις κι απόψεις... Έπεσε το μάτι μου στον εργάτη της απέναντι οικοδομής, που ξαπόσταινε πίνοντας τη μπύρα του λιαζόμενος κι ευφραινόμενος. Και πιο κάτω σε ένα βραδυκίνητο κι ευτυχισμένο σκυλί λιαζόμενο κι αυτό... Κι άρχισα να αναρωτιέμαι: «βρε, μπας και...βρε μπας και αυτοί οι δυο την έχουν καλύτερα από σένα; Βρες μπας κι αυτοί έφτασαν γρηγορότερα, δια της ευθείας οδού, στο "εν οίδα ότι ουδέν οίδα;;" και για το μόνο που νοιάζονται είναι να μην τους κρύβει κάποιος τον ήλιο;
Υ.Γ. αφιερωμένο στην πολύ καλή μπλογκοφίλη που περνάει κάποιο βαρύ ζόρι αυτές τις μέρες, και που όπως μου αποκάλυψε απ' το τηλέφωνο, μέσα από την καθημερινή υπέρβαση των σωματικών και ψυχικών της ορίων, βλέπει το δώρο πως ξεχρεώνει δικές της υποθέσεις, -και αλίμονο αν δεν της τύχαινε αυτό το βάσανο! Νιώθει να διευρύνεται, να μπαίνει σε καινούργια νοήματα ζωής, υπηρετώντας αναγκεμένους συνανθρώπους μας, -μου είπε...
