Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

«Ο ταξιδευτής / Το ταξίδι» [Από το blog “Μικροκλασματική απεικόνιση”]



Πριν από δύο χρόνια, σις 17.3.2010, στο blog “Μικροκλασματική απεικόνιση”, συνοδευόμενο από σειρά ωραίων φωτογραφιών, διαβάσαμε αυτό:



Ο ταξιδευτής / Το ταξίδι


«Νάμαι πάλι ταξιδευτής, στις ράχες των κυμμάτων,
με μια βαρκούλα χάρτινη , σε άγνωστα νερά.
και μ΄ένα μπάρκο πούγινε ναυάγιο, πριν προλάβει
να βάλει στην πορεία του, ρότα για τη χαρά!.»
…………..
Η Απόβαση
Εδώ δεν ήρθαμε ποτέ !
Τα μέρη είναι άγνωστα εδώ.
Τυχοδιώκτης αποβιβάστηκα εκεί που ζούσε
ιθαγενής, η προσδοκία μου.


Βρήκα στην άκρη του δάσους, σκελετούς ονείρων,
και ένα μπαούλο με την διεύθυνση της λύπης σου.


Σκέφθηκα να αναγνωρίσω τον τόπο της απόβασης
από τα σαρκώδη λόγια σου , που μιλούσαν,
την γλώσσα των κάκτων.


Να περπατήσω πλάι στο ποταμάκι της σκέψης σου.
Να ανακαλύψω βαθύς ίσκιους και τροπικούς καρπούς
Σε μια υποψία Στεριάς..


Καμιά βραχογραφία δεν σχεδίασε τα βήματά μου.
Και δεν άφησα τα ίχνη μου, σε καμιά αμμουδιά.
Καμιά σπηλιά δεν ταράχτηκε απ το φτερούγισμα
της χαράς μου.


Η θάλασσα εδώ δεν με γνωρίζει,
και αν την κοιτάξω επίμονα, θα υποψιασθεί..
Ο καημός διαρκείας που φεύγει από την ανάσα μου
δεν αντιστοιχεί σε κανένα ερμάρι,
και η προσομοίωση των νευμάτων μου
έχει απορρίψει κάθε απόπειρα ταξινόμησής μου.
Η δύση εδώ, δεν έχει ακούσει ποτέ τ’ όνομά σου.
Και εγώ είμαι (εξ΄ορισμού), εντελώς ξένη.


Στα αρχεία της υπηρεσίας πληροφοριών
ηχούν μονάχα αναπάντητες κλήσεις,
και μια έγχρωμη αδιαφορία γεμίζει
το θάλαμο της σκέψης σου.


Η ενωτική γραμμή του ορίζοντα
δεν έχει πάρει αποτυπώματα της παλάμης σου.
Και η φωτογραφία σου, δεν είναι περασμένη
στα αρχεία των καταχραστών της ανατολής.
Το φρεσκοκομμένο άρωμα των μαλλιών σου
.blog Μικροκλασματική απεικόνιση, Ταξίδι, Ποίημα
μυρίζει θυμό και το χρώμα των ματιών σου
έχει γίνει πεδίο αντιπαράθεσης των ακτίνων
του τροπικού Ήλιου.


Κανένα αεράκι δεν πέρασε ξυστά
απ’ τα τραγούδια μου, αφού καμιά έρευνα
δεν ανακάλυψε το κρυσφύγετό τους.
Το σταυροδρόμι που σε συνάντησαν
οι φυγόδικες λέξεις μου
δεν είχε χαρτογραφηθεί .
Άδικα περιμένω την επιστροφή τους.


Και μια δοσίλογη αγάπη,
που είχε βγει στους δρόμους, ασθμαίνοντας,
πέθανε, με μια σφαίρα εξ επαφής.
Την ίδια στιγμή που τις γέφυρες των προσεγγίσεων
ανατίναζαν οι προεκτάσεις των αδικοχαμένων στιγμών.



ΠΗΓΗ:


Δεν υπάρχουν σχόλια: