Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

«Λευκή σημαία» [Από το blog “ANemos”]



Πριν από πέντε ημέρες, στις 26.1.2013, στο blogANemos διαβάσαμε αυτό:


Λευκή σημαία
            Που είχαμε μείνει;
Στο πουθενά...
Ή μάλλον στα ίδια που παραμένουν τα ίδια αλλάζοντας ταχύτατα...
Διαψεύσεις επί διαψεύσεων.
Αλλιώς ξεκινάς κι αλλού βρίσκεσαι χωρίς καν να το αντιλαμβάνεσαι. Κανείς δεν το αντιλαμβάνεται ή όλοι κάνουμε την πάπια. Καρκινοβατώντας προς το τέλος που μας πλησιάζει.
Καρκινοβατούμε σε έναν διάδρομο γυμναστηρίου ή στον τροχό στο κλουβάκι των χάμστερ.
Η συντριβή και η μελαγχολία εκφράζεται ως το ηλίθιο βλέμμα της αγελάδας.
Βλέμματα ακατοίκητα...
Πλήρης αποσύνδεση.
Στο "χώρο" μου σφιχταγκαλιαζόμαστε με τα ζέοντα πτώματα των Παλιών Μέσων που βρομάνε χαρτίλα και μελάνι... Ο επιθανάτιος ρόγχος των τηλεοπτικών μέσων γίνεται εκκωφαντικός... Και τα πάλαι ποτέ Κοινωνικά Δίκτυα φεϊσμπουκοποιούνται ασύστολα με τις "βυζάρες" να πνίγουν την επί χρόνια εμβρυακή δημοσιογραφία των πολιτών. Τα τσολάκια και τα πορνοτρόλ κλέβουν την παράσταση ενώ τα πιο ουσιαστικά tweet αποσυντίθενται πριν συμπληρωθούν 140 χαρακτήρες.
Πως να ξεπεράσεις το ξέκωλο όταν η ίδια σου η συνείδηση ξεκωλιάζεται καθημερινά με αφόρητους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.
Ποιο είναι το πουτανάκι τελικά;
Το σεξουαλικά αχόρταγο άβαταρ ή ΕΣΥ;
Ελα τώρα! Ξέρεις... Μέτρα τα fav και θα το εμπεδώσεις...
Την ατζέντα την καθορίζουν πλέον οι πιο ντέσπερετ γιατί είναι πιο αποφασισμένοι και απείρως πιο διεισδυτικοί...
Και μαζεύουν όλο το χαρτί τι στιγμή που εσύ ούτε καν πληρώνεσαι...
Βλάκα!
Βαθιά βλάκα... (Α! Ξέχασα! Αθωώθηκε κι ο φουκαράς ο Τσιπρόπουλος μετά από 7 χρόνια ταλαιπωρίας... Και διηγώντας τα κλαις...........)

Ξανά στο "χώρο" μου: από παράσιτα της κοινωνίας τώρα καταντήσαμε αμοιβάδες και σύντομα περνάμε σε μετάλλαξη φυτοπλαγκτόν...
Ποια ήταν η τελευταία φορά που διάβασες ένα εμπνευσμένο ή έστω καλογραμμένο κείμενο σε εφημερίδα ή περιοδικό;
Πρέπει να έχει περάσει δεκαετία!
Και βάλε...

Το σκοτάδι βαθαίνει... Δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στο πίσω... Δεν πάμε και πουθενά μπροστά...
Τελικά επιβεβαιώνεται η δοξασία πως όταν είσαι σε κωματώδη κατάσταση συνεχίζεις να αισθάνεσαι και να σκέφτεσαι.
Μόνο που αισθάνεσαι την οσμή του θανάτου και σκέφτεσαι ακατανόητες αηδίες.

Η παράδοση είναι πλήρης και ολοκληρωτική... Μόνο λευκές σημαίες γύρω μας

ΠΗΓΗ:


Δεν υπάρχουν σχόλια: